گاهی یک برجستگی کوچک روی پلک فقط یک مشکل ظاهری به نظر میرسد؛ اما اگر باقی بماند، باعث تورم شود یا روی بینایی تأثیر بگذارد، باید آن را جدی گرفت. شالازیون نوعی برجستگی در پلک است که در اثر انسداد یکی از غدد چربی آن ایجاد میشود. بسیاری از موارد با مراقبتهای خانگی بهبود پیدا میکنند، اما گاهی برای درمان کامل به مداخلات پزشکی نیاز است. آشنایی با علائم شالازیون، روشهای درمان و هزینههای احتمالی به شما کمک میکند تا برای مراقبت از چشم خود بدون دغدغه دست به کار شوید.

شالازیون (Chalazion) برجستگی موضعی است که در اثر مسدود شدن یکی از غدد میبومین پلک ایجاد میشود. این غدد مادهای چرب به نام میبوم ترشح میکنند که یکی از اجزای لایه اشکی چشم است و از تبخیر سریع اشک جلوگیری میکند.
وقتی مجرای خروجی یکی از این غدد مسدود میشود، چربی درون آن تجمع پیدا میکند و واکنش التهابی موضعی به وجود میآورد. در نتیجه، تودهای گرد و نسبتاً سفت در پلک شکل میگیرد که معمولاً بهتدریج بزرگ میشود و در بسیاری از موارد درد ندارد.
شالازیون عموماً یک عارضه خوشخیم و غیرعفونی است؛ بااینحال، در مراحل اولیه ممکن است با گلمژه اشتباه گرفته شود. همچنین، گاهی عفونت ثانویه میتواند شرایط را پیچیدهتر کند. این عارضه ممکن است در پلک بالا یا پایین و در یک یا هر دو چشم ایجاد شود.
اندازه آن نیز متفاوت است؛ از برجستگی کوچکی که به سختی دیده میشود تا تودهای بزرگ که ظاهر پلک را تغییر میدهد. اگرچه شالازیون در بسیاری از موارد بدون جراحی برطرف میشود، ماندگاری طولانی، عود مکرر یا تأثیر آن بر بینایی میتواند مراجعه به چشمپزشک را ضروری کند.
شالازیون به دلیل وجود غدد میبومین در هر دو پلک، ممکن است در پلک بالا یا پایین ایجاد شود. علت اصلی در هر دو حالت یکسان است، اما محل و اندازه برجستگی میتواند بر میزان دیده شدن آن و علائم ناشی از آن تأثیر بگذارد.
شالازیون پلک بالا زمانی ایجاد میشود که یکی از غدد چربی این پلک مسدود شود. این عارضه ممکن است به شکل تودهای سفت در زیر پوست ظاهر شود و هنگام بسته بودن پلک یا معاینه دقیقتر، بیشتر به چشم بیاید.
پلک بالا تعداد زیادی غده میبومین دارد و شالازیون در این ناحیه گاهی به اندازه قابلتوجهی میرسد. بسته به اندازه و محل برجستگی، ممکن است علائم زیر ایجاد شوند:
شالازیون کوچک پلک بالا ممکن است به سختی دیده شود؛ اما توده بزرگتر میتواند پلک زدن را دشوار کند یا باعث ناهماهنگی ظاهری پلک شود. اگر برجستگی با وجود استفاده منظم از کمپرس گرم برطرف نشود یا روی بینایی تأثیر بگذارد، چشمپزشک میتواند وضعیت آن را بررسی کند و در صورت نیاز، درمان مناسب را پیشنهاد دهد.
شالازیون پلک پایین زمانی شکل میگیرد که یکی از غدد میبومین این پلک مسدود شود. این عارضه معمولاً به صورت توده یا تورم موضعی دیده میشود و به دلیل قرار گرفتن در زیر چشم، ممکن است بیشتر به چشم بیاید. علائم رایج شالازیون پلک پایین عبارت هستند از:
شالازیون پلک پایین ذاتاً خطرناکتر از شالازیون پلک بالا نیست. اهمیت بالینی آن بیشتر به اندازه، مدت ماندگاری، شدت علائم و میزان پاسخ به درمان بستگی دارد. از آنجا که تورم زیر چشم میتواند دلایل دیگری نیز داشته باشد، نباید هر برجستگی ماندگار در این ناحیه را بدون معاینه، شالازیون در نظر گرفت.
شالازیون پلک پایین و علائم تورم موضعی پلک
بله. شالازیون ممکن است به طور همزمان در پلک بالا و پایین یا در زمانهای متفاوت ایجاد شود. بروز چند شالازیون یا عود مکرر آنها میتواند با التهاب زمینهای پلک، از جمله بلفاریت، یا بیماریهای پوستی مانند روزاسه مرتبط باشد.
در چنین شرایطی، درمان هر برجستگی به تنهایی ممکن است کافی نباشد. چشمپزشک میتواند علاوه بر بررسی ضایعات، یک برنامه مراقبت از پلک پیشنهاد دهد و عوامل زمینهساز را ارزیابی کند تا احتمال عود کاهش یابد.
علائم شالازیون به اندازه، محل و مرحله پیشرفت آن بستگی دارد. بسیاری از افراد ابتدا متوجه برجستگی کوچکی روی پلک میشوند که ممکن است درد یا ناراحتی قابلتوجهی ایجاد نکند. علائم رایج شالازیون عبارت هستند از:
همه افراد لزوماً تمام این علائم را تجربه نمیکنند. شالازیون کوچک ممکن است تقریباً بدون ناراحتی باشد، در حالی که توده بزرگتر میتواند ظاهر پلک را تغییر داده و فعالیتهای روزمره را تحت تأثیر قرار دهد. درد شدید، گسترش سریع قرمزی، تب یا تغییرات بینایی را نباید بدون معاینه پزشکی به شالازیون معمولی نسبت داد.
علت اصلی شالازیون، انسداد یکی از غدد میبومین است. این غدد چربی موردنیاز برای پایداری لایه اشکی چشم را تولید میکنند. هنگامی که مجرای یکی از آنها مسدود میشود، ترشحات درون غده تجمع پیدا میکنند و با ایجاد التهاب، زمینه شکلگیری برجستگی را فراهم میکنند. عوامل مختلفی ممکن است احتمال ابتلا به شالازیون را افزایش دهند.
عامل مستقیم ایجاد شالازیون، تجمع ترشحات چربی در غدهای است که مجرای خروجی آن مسدود شده است. این تجمع باعث التهاب بافت اطراف و شکلگیری یک توده موضعی میشود.
بلفاریت به التهاب لبههای پلک گفته میشود. این عارضه میتواند دهانه غدد چربی را تحت تأثیر قرار دهد و احتمال انسداد آنها را افزایش دهد. افرادی که به بلفاریت مزمن مبتلا هستند، بهویژه در صورت کنترل نشدن التهاب پلک، ممکن است بیشتر دچار شالازیونهای مکرر شوند.
روزاسه یک بیماری التهابی پوستی است که میتواند پلکها و غدد میبومین را نیز درگیر کند. درماتیت سبورئیک و برخی بیماریهای التهابی دیگر پوست نیز ممکن است در بروز مشکلات پلک نقش داشته باشند.
افرادی که قبلاً شالازیون داشتهاند، ممکن است دوباره به آن مبتلا شوند؛ بهخصوص اگر عوامل زمینهساز انسداد غدد همچنان وجود داشته باشند.
باقی ماندن مواد آرایشی، تجمع آلودگی و مراقبت نامناسب از پلک میتواند التهاب موجود را تشدید کند. بااینحال، ایجاد شالازیون لزوماً به معنای رعایت نکردن بهداشت فردی نیست.
تغییر در غلظت ترشحات غدد چربی، التهاب مزمن پلک و استعداد فردی نیز ممکن است در ایجاد شالازیون نقش داشته باشند. شالازیون معمولاً ناشی از عفونت مسری نیست و از طریق تماس معمولی از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود.
ایجاد شالازیون در اثر انسداد غدد چربی پلک
شالازیون و گلمژه ممکن است ظاهری شبیه به هم داشته باشند، اما از نظر علت ایجاد و علائم معمول با یکدیگر تفاوت دارند. شالازیون در اثر انسداد غده چربی و ایجاد التهاب شکل میگیرد. در مقابل، گلمژه که در اصطلاح پزشکی هوردئولوم (Hordeolum) نامیده میشود، معمولاً با عفونت حاد یکی از غدد پلک یا فولیکول مژه ارتباط دارد.
ویژگی | شالازیون | گلمژه |
علت اصلی | انسداد غده میبومین و التهاب | معمولاً عفونت حاد باکتریایی |
محل ایجاد | داخل بافت پلک | لبه پلک یا بخش داخلی آن |
میزان درد | معمولاً بدون درد یا با حساسیت خفیف | اغلب دردناک و حساس به لمس |
ظاهر | تودهای سفت و موضعی | برجستگی قرمز و متورم که ممکن است چرک داشته باشد |
نحوه شروع | اغلب تدریجی | معمولاً نسبتاً سریع |
درمان | کمپرس گرم و در صورت ماندگاری، درمان پزشکی | کمپرس گرم و در صورت نیاز، درمان پزشکی |
میزان سرایت | مسری نیست | خود ضایعه معمولاً مسری محسوب نمیشود؛ بااینحال، باکتریها ممکن است از طریق دست یا وسایل آلوده منتقل شوند. |
گاهی گلمژه پس از فروکش کردن التهاب اولیه، به دلیل باقی ماندن انسداد غده به شالازیون تبدیل میشود. از آنجا که این دو عارضه ممکن است از نظر ظاهری مشابه باشند، در صورت نامشخص بودن تشخیص، شدت علائم یا عدم بهبود تورم، مراجعه به چشمپزشک توصیه میشود.
بسیاری از شالازیونهای بدون عارضه را میتوان در ابتدا با روشهای مراقبتی خانگی درمان کرد. هدف اصلی این روشها، نرم کردن ترشحات تجمعیافته در غده، کمک به تخلیه طبیعی آن و کاهش تحریک موضعی است.
کمپرس گرم معمولاً اولین روش درمان خانگی شالازیون بدون عارضه است. روش صحیح استفاده از کمپرس گرم:
۱. دستهای خود را کاملاً بشویید.
۲. یک دستمال تمیز را با آب گرم و قابلتحمل مرطوب کنید.
۳. آب اضافی دستمال را بگیرید.
۴. چشم خود را ببندید و دستمال را بهآرامی روی پلک آسیبدیده قرار دهید.
۵. دستمال را حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی پلک نگه دارید. در صورت سرد شدن، آن را دوباره با آب گرم مرطوب کنید تا دمای مناسبی داشته باشد.
۶. این کار را چند بار در روز و مطابق توصیه چشمپزشک تکرار کنید.
گرما به نرم شدن ترشحات تجمعیافته در غده کمک میکند و ممکن است باعث شود مجرای مسدودشده بهتدریج باز شود. کمپرس باید گرم باشد، نه داغ. گرمای بیش از حد میتواند به پوست ظریف اطراف چشم آسیب برساند.
پس از استفاده از کمپرس گرم، ماساژ ملایم ممکن است به حرکت ترشحات نرمشده به سمت دهانه غده کمک کند. برای شالازیون پلک بالا، پلک را بهآرامی به سمت پایین و مژهها ماساژ دهید. برای شالازیون پلک پایین، حرکت ماساژ باید به سمت بالا و مژهها باشد.
این کار را با دستهای تمیز و فشار بسیار ملایم انجام دهید. از فشار مستقیم روی توده یا هر حرکتی که باعث درد میشود، خودداری کنید. اگر ماساژ باعث افزایش ناراحتی یا تحریک شد، آن را متوقف کنید. افرادی که التهاب شدید دارند یا از تشخیص عارضه مطمئن نیستند، بهتر است پیش از ماساژ پلک با پزشک مشورت کنند.
تمیز نگه داشتن پلکها میتواند به کاهش تحریک کمک کند و در کنترل مشکلات زمینهای مانند بلفاریت مؤثر باشد. برای مراقبت بهتر از پلکها:
اگر شالازیون مرتباً عود میکند، چشمپزشک ممکن است یک برنامه منظمتر برای بهداشت پلک توصیه کند.
تا زمانی که پلک ملتهب است، بهتر است از آرایش چشم خودداری کنید. اگر استفاده از لنز تماسی باعث ناراحتی شده یا چشم قرمز شده است، استفاده از لنز را متوقف کنید. پس از برطرف شدن علائم و اطمینان از ایمن بودن استفاده مجدد، میتوانید طبق توصیه پزشک به روال معمول بازگردید. اگر احتمال عفونت وجود دارد، حتماً دستورالعمل چشمپزشک را رعایت کنید.
فشار دادن، سوراخ کردن یا ترکاندن شالازیون ممکن است التهاب را تشدید کند، به بافت پلک آسیب برساند یا باعث ورود عفونت شود. تخلیه شالازیون در خانه روش ایمنی برای درمان آن نیست.
برخی شالازیونها با مراقبت منظم طی یک تا دو هفته بهبود پیدا میکنند؛ اما در موارد دیگر، کوچک شدن کامل برجستگی ممکن است چند هفته یا بیشتر طول بکشد. اگر توده بهبود پیدا نمیکند، همچنان بزرگتر میشود یا باعث ناراحتی قابلتوجهی است، باید توسط چشمپزشک معاینه شود. مراقبت خانگی را بدون ارزیابی مجدد برای مدت نامحدود ادامه ندهید.
اگر شالازیون با مراقبتهای خانگی برطرف نشود، چشمپزشک ممکن است روش درمانی دیگری را پیشنهاد دهد. انتخاب روش مناسب به اندازه و مدت ماندگاری ضایعه، محل آن، شدت علائم و اطمینان از تشخیص بستگی دارد.
برای شالازیون ساده و غیرعفونی، استفاده از قطره یا پماد چشمی معمولاً ضروری نیست. آنتیبیوتیکها انسداد غده را مستقیماً برطرف نمیکنند. بااینحال، اگر پزشک عفونت باکتریایی همزمان یا بیماری دیگری را تشخیص دهد که به درمان ضدباکتریایی نیاز دارد، ممکن است این داروها را تجویز کند.
در برخی موارد، پزشک برای کنترل التهاب همراه، داروی مناسبی تجویز میکند. انتخاب دارو به شرایط بالینی بیمار بستگی دارد. از مصرف خودسرانه آنتیبیوتیکهای باقیمانده، قطرههای استروئیدی یا داروهای ترکیبی چشمی خودداری کنید. استفاده نادرست از استروئیدها میتواند عوارض مهمی از جمله افزایش فشار داخل چشم ایجاد کند.
آنتیبیوتیکهای خوراکی درمان معمول شالازیون بدون عارضه نیستند. این داروها ممکن است در صورت وجود عفونت باکتریایی جداگانه یا تشخیص بیماری التهابی زمینهای که به درمان سیستمیک نیاز دارد، تجویز شوند.
برخی افراد مبتلا به شالازیونهای مکرر که همزمان به روزاسه یا اختلال عملکرد غدد میبومین مبتلا هستند، ممکن است از درمان هدفمند بیماری زمینهای سود ببرند. دارو باید براساس تشخیص پزشک انتخاب شود، نه صرفاً به دلیل ایجاد یک برجستگی روی پلک.
در برخی موارد، چشمپزشک ممکن است برای کاهش التهاب، تزریق کورتیکواستروئید به داخل ضایعه را پیشنهاد کند. این روش میتواند برای شالازیونهایی مناسب باشد که به درمانهای اولیه پاسخ ندادهاند و پزشک انجام تزریق را برای آنها ایمن و مؤثر میداند.
عوارض احتمالی شامل تغییر رنگ پوست، نازک شدن پوست یا بافت زیرین، برطرف نشدن کامل ضایعه و عود مجدد است. هرچند نادر، عوارض جدیتری نیز ممکن است رخ دهند. تزریق استروئید باید فقط توسط پزشک آموزشدیده و پس از بررسی تشخیص و خطرات احتمالی انجام شود.
شالازیون ماندگار پلک و بررسی نیاز به درمان تخصصی
اگر شالازیون با درمانهای اولیه برطرف نشود، اندازه آن بزرگ شود، ناراحتی ایجاد کند، روی بینایی تأثیر بگذارد یا از نظر ظاهری مشکلساز باشد، ممکن است جراحی توصیه شود. یکی از روشهای رایج برای درمان شالازیون، برش و تخلیه محتویات ضایعه (Incision and Curettage) است.
در این روش، جراح معمولاً بهجای برداشتن کامل غده پلک، برش کوچکی ایجاد میکند و مواد تجمعیافته و بافت التهابی را خارج میکند. جراحی شالازیون چگونه انجام میشود؟ مراحل دقیق جراحی ممکن است متفاوت باشد، اما این فرایند معمولاً شامل مراحل زیر است.
چشمپزشک تشخیص را تأیید میکند، وضعیت ضایعه را بررسی میکند و درباره فواید، خطرات و نتایج مورد انتظار با بیمار صحبت میکند.
برای کاهش درد، پلک با داروی بیحسی موضعی بیحس میشود. ممکن است هنگام تزریق بیحسی، ناراحتی کوتاهی احساس کنید؛ اما پس از اثر کردن دارو، معمولاً فقط فشار یا حرکت در ناحیه را احساس خواهید کرد.
جراح معمولاً با استفاده از گیره مخصوص پلک، آن را ثابت نگه میدارد و ناحیه موردنظر را در معرض دید قرار میدهد. در بسیاری از موارد، برش از سطح داخلی پلک انجام میشود تا احتمال ایجاد جای زخم قابلمشاهده در بیرون پلک کاهش یابد.
مواد تجمعیافته و بافت التهابی با دقت خارج میشوند.
پزشک دستورالعملهای لازم درباره مراقبت از پلک، داروهای احتمالی و زمان مراجعه مجدد را در اختیار بیمار قرار میدهد. این عمل معمولاً بهصورت سرپایی انجام میشود؛ بنابراین، در بیشتر موارد نیازی به بستری شبانه نیست.
برای کاهش درد حین جراحی از بیحسی موضعی استفاده میشود. ممکن است بیمار فشار یا حرکت را احساس کند، اما در صورت کافی بودن بیحسی، نباید درد قابلتوجهی داشته باشد. پس از عمل، احتمال دارد درد خفیف، کبودی، تورم یا تحریک موقت ایجاد شود. تجربه دوران نقاهت به اندازه ضایعه، شدت التهاب و شرایط ترمیم بافت در هر فرد بستگی دارد.
اگر برش از سطح داخلی پلک انجام شود، معمولاً جای زخم قابلمشاهدهای در سطح بیرونی باقی نمیماند. بااینحال، روش جراحی براساس محل و ویژگیهای ضایعه انتخاب میشود و نمیتوان نتیجه ظاهری یکسانی را برای همه بیماران تضمین کرد.
برش و تخلیه شالازیون روشی رایج است، اما مانند هر اقدام پزشکی دیگری بدون خطر نیست. عوارض احتمالی عبارت هستند از:
اگر ضایعه ظاهر غیرمعمولی داشته باشد یا مرتباً عود کند، جراح ممکن است توصیه کند بافت خارجشده برای بررسی بافتشناسی به آزمایشگاه ارسال شود.
جراحی شالازیون و تخلیه محتویات غده مسدودشده پلک
بسیاری از بیماران پس از مدت کوتاهی میتوانند فعالیتهای عادی خود را از سر بگیرند؛ بااینحال، تورم یا کبودی پلک ممکن است چند روز باقی بماند. فروکش کردن التهاب داخلی ممکن است بیشتر طول بکشد و بازگشت کامل ظاهر پلک به حالت طبیعی نیز به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
دستورالعمل جراح درباره آرایش چشم، لنز تماسی، فعالیت بدنی و مصرف داروهای تجویزشده را رعایت کنید. افزایش درد، تشدید قرمزی، تب یا تغییرات بینایی پس از جراحی نیازمند ارزیابی سریع پزشکی است.
هزینه درمان شالازیون به کشور، شهر، تعرفه کلینیک، دستمزد چشمپزشک، ویژگیهای ضایعه و روش درمان بستگی دارد. اگر شالازیون کوچک باشد و با کمپرس گرم برطرف شود، ممکن است هزینه درمان به معاینه اولیه و وسایل ساده مراقبتی محدود شود.
در مقابل، ضایعهای که به تزریق کورتیکواستروئید، برش و تخلیه یا بررسیهای تشخیصی بیشتر نیاز دارد، معمولاً هزینه بالاتری خواهد داشت. از آنجا که تعرفه مراکز درمانی متفاوت است، نمیتوان یک مبلغ ثابت را بهعنوان هزینه درمان تمام موارد شالازیون اعلام کرد. عوامل مختلفی میتوانند هزینه نهایی درمان را تغییر دهند.
بله. بسیاری از شالازیونها بدون جراحی و به صورت خودبهخود برطرف میشوند. با کاهش التهاب و تخلیه تدریجی ترشحات غده یا جذب آنها در بافت، اندازه برجستگی بهمرور کوچکتر میشود. برخی ضایعات طی چند هفته بهبود پیدا میکنند، اما بعضی دیگر ممکن است چند ماه باقی بمانند.
سرعت بهبود به اندازه شالازیون، شدت التهاب و شرایط فرد بستگی دارد. استفاده از کمپرس گرم میتواند به روند بهبود کمک کند، اما تضمینی برای برطرف شدن تمام شالازیونها نیست. اگر برجستگی ماندگار است، بهطور مکرر عود میکند، بزرگتر میشود یا باعث اختلال بینایی شده است، باید توسط چشمپزشک بررسی شود.
در بسیاری از موارد، میتوان شالازیون بدون عارضه را تحت نظر گرفت؛ زیرا احتمال دارد بهطور طبیعی برطرف شود. باقی ماندن یک برجستگی کوچک و بدون علامت نیز لزوماً به چشم آسیب نمیرساند. بااینحال، بعضی شالازیونها ماهها باقی میمانند یا بهاندازهای بزرگ میشوند که باعث ناراحتی یا تغییر ظاهر پلک شوند. مشکلات احتمالی عبارت هستند از:
شالازیونهای بزرگ گاهی میتوانند باعث ایجاد آستیگماتیسم ناشی از تغییر شکل قرنیه شوند. این موضوع به ویژه در کودکان اهمیت دارد و در صورت تأثیر بر بینایی، ارزیابی بهموقع ضروری است. اگر شالازیون معمولی و بدون عارضه باشد، ممکن است بتوان آن را تحت نظر گرفت؛ اما نباید ضایعات ماندگار یا غیرمعمول را برای مدت نامحدود نادیده گرفت.
شالازیون پلک بالا یا پایین معمولاً عارضهای خوشخیم است که در اثر انسداد یکی از غدد میبومین ایجاد میشود. در بسیاری از موارد، کمپرس گرم و رعایت بهداشت پلک برای بهبود آن کافی است؛ اما ضایعات بزرگ، ماندگار، عودکننده یا مواردی که روی بینایی تأثیر میگذارند، ممکن است به درمان تخصصی نیاز داشته باشند.
انتخاب روش مناسب درمان به تشخیص دقیق علت برجستگی بستگی دارد، نه صرفاً ظاهر آن. چشمپزشک میتواند نوع ضایعه را مشخص کند، ضرورت ادامه مراقبت خانگی را بسنجد و در صورت نیاز، درباره دارو، تزریق یا جراحی توضیح دهد.
اگر برجستگی پلک شما بهبود پیدا نمیکند یا علت آن مشخص نیست، مراجعه به چشمپزشک قدم مناسبی برای شروع درمان است. معاینه به انتخاب روش درمانی متناسب با شرایط شما کمک میکند و امکان اطلاع از روند بهبود و برآورد هزینههای احتمالی را فراهم میسازد.
بیشتر شالازیونها خوشخیم هستند و تهدیدی برای بینایی ایجاد نمیکنند. بااینحال، ضایعه بزرگ ممکن است به قرنیه فشار وارد کند و باعث تاری دید موقت شود. برجستگیهای ماندگار، عودکننده یا غیرمعمول باید توسط چشمپزشک بررسی شوند.
خیر. شالازیون معمولی در اثر انسداد غده چربی و التهاب موضعی ایجاد میشود و عفونت مسری محسوب نمیشود.
بسیاری از شالازیونها طی چند هفته بهبود پیدا میکنند، اما برخی ممکن است چند ماه باقی بمانند. کمپرس گرم میتواند به روند بهبود کمک کند و ضایعات ماندگار ممکن است به درمان پزشکی نیاز داشته باشند.
شالازیون کوچک معمولاً تأثیری بر بینایی ندارد. اما ضایعه بزرگ ممکن است به قرنیه فشار وارد کند و شکل آن را تغییر دهد. در نتیجه، تاری دید یا آستیگماتیسم ایجاد میشود.
خیر. نباید سعی کنید شالازیون را در خانه ببُرید، سوراخ کنید، فشار دهید یا تخلیه کنید. این کارها ممکن است به بافت پلک آسیب برسانند، التهاب را تشدید کنند یا باعث عفونت شوند. برای شروع درمان یک شالازیون بدون عارضه، کمپرس گرم روش ایمنتری است.
آنتیبیوتیکها انسداد غده را که عامل اصلی شالازیون است، مستقیماً برطرف نمیکنند. بااینحال، اگر پزشک عفونت باکتریایی همزمان یا بیماری دیگری را تشخیص دهد که به درمان ضدباکتریایی نیاز دارد، ممکن است آنتیبیوتیک تجویز کند.
خیر. بسیاری از شالازیونها بدون جراحی برطرف میشوند. اگر ضایعه ماندگار، بزرگ یا علامتدار باشد یا به درمانهای اولیه پاسخ مناسبی ندهد، ممکن است برش و تخلیه توصیه شود.
اگر جراحی از سطح داخلی پلک انجام شود، معمولاً جای زخم قابلمشاهدهای در بیرون پلک باقی نمیماند. روش دقیق جراحی به محل و ویژگیهای ضایعه و تشخیص جراح بستگی دارد.
بله. جراحی ضایعه موجود را درمان میکند، اما لزوماً عواملی را که باعث انسداد غده شدهاند از بین نمیبرد. به همین دلیل، برخی افراد ممکن است دوباره به شالازیون مبتلا شوند؛ بهویژه اگر التهاب زمینهای پلک همچنان وجود داشته باشد.
لزوماً خیر. محل ایجاد شالازیون بهتنهایی شدت آن را مشخص نمیکند. اندازه ضایعه، علائم، مدت ماندگاری، تأثیر بر بینایی و پاسخ به درمان اهمیت بیشتری دارند.
کمپرس گرم و مراقبت ملایم از پلک معمولاً اولین اقدامات درمانی هستند. اگر شالازیون باقی بماند یا به دلایل پزشکی به درمان سریعتری نیاز داشته باشد، چشمپزشک ممکن است تزریق کورتیکواستروئید یا برش و تخلیه را پیشنهاد کند. هیچ روشی برطرف شدن فوری ضایعه را تضمین نمیکند و انتخاب درمان مناسب به تشخیص پزشک بستگی دارد.
اگر شالازیون ماندگار باشد یا از نظر ظاهری آزاردهنده شود، میتوان برای ارزیابی روشهای درمانی به چشمپزشک مراجعه کرد. بااینحال، پیش از هر اقدامی باید تشخیص قطعی شود و درباره فواید، خطرات، روشهای جایگزین و هزینه درمان اطلاعات کافی دریافت کنید.
خدمات زیبایی صورت درتهران
dr_ali_shafie@
آدرس:
تهران -خیابان دولت
کرج - برج قائم
09925439033
کلیه حقوق سایت برای دکتر علی شفیعی محفوظ می باشد.
WhatsApp us